Mijn naam is Caroline en ik kom uit het mooie Den Haag. In het dagelijks leven ben ik naast schooljuffrouw (3 dagen per week), fulltime echtgenote en moeder van een dochter van 12.
Ik heb jaren rond de 72 kilo gewogen en eigenlijk vond ik dat wel prima :okay:. Een paar jaar geleden kwam ik in de overgang en begon mijn gewicht omhoog te gaan . Toen mijn man en ik 2 jaar geleden ook nog eens stopten met roken was het hek van de dam en werd ik alsmaar zwaarder . Mijn dieptepunt (of liever zwaartepunt) lag rond de 91 kilo.
Hoewel ik juf ben, ben ik soms best wel traag van begrip. Ik had namelijk ook al een paar jaar last van mijn knie en van mijn enkelgewrichten, dus de afgelopen jaren heb ik ook een heel (para)medisch circus afgelopen. Eerst ceasartherapie, toen naar een podotherapeut voor steunzolen, vervolgens een manueel therapeut, een orthopeed die beweerde dat ik waarschijnlijk een spierziekte had en tot slot een fysiotherapeut. Mijn enkels bleven pijn doen en niets hielp.
Tijdens het laatste bezoek aan mijn fysiotherapeute vroeg ze of ik in de laatste jaren soms veel was aangekomen. Ja dus . En had ik in die tijd misschien ook last gekregen van mijn gewrichten? Ja dus . Zou het dan misschien niet een idee zijn om af te gaan vallen? Ja dus .
Dus kreeg ik een verwijzing voor een diëtiste, ik ben nog wat meer gaan sporten en heb mijn steunzolen weggegooid. En ...... loop weer bijna als een kievit .
Maar ik ben er nog niet en wil weer heel graag terug naar die 72 kilo. Ik ben ervan overtuigd dat ik het kan.


Liefs Caroline

Geen zin
Ik heb er even helemaal geen zin meer in. De weegschaal blijft maar hangen tussen de 84 en de 82 en verder zakt ie niet. Eigenlijk heb ik ook helemaal geen zin om een dagboek te schrijven of om mijn gewicht in te vullen. Het is dat Valtaf mij af en toe weer op het matje roept. "VERGEET NIET OM JE GEWICHT IN TE VULLEN" . Alsof ik dat zou vergeten. Het lijkt me alleen helemaal niet zinvol om steeds hetzelfde in te vullen ... of om iets in te vullen waarvan je weet dat het er de volgende keer gewoon weer aan zit.

Zit met griep thuis (al vanaf gisteren), dus eten doe ik niet zoveel. Toch ben ik de hele tijd bezig met wat ik wel of niet zou moeten eten ... en ondertussen eet ik alleen maar dingen waar ik trek in heb. Om gek van te worden. Vandaag was er dus zowaar weer 4 ons af. Niet dat dat volgende week er nog steeds af zal zijn, want ik neem aan dat ik dan wel weer beter ben en dus weer meer trek heb in eten.

Tegelijkertijd voel ik me ook nog eens schuldig dat ik ziek ben. Op school loopt het helemaal niet lekker.
De klas stuitert, mijn duocollega is zwanger met een pijnlijk bekken en is er meer niet dan wel, er is nog steeds geen vervanging geregeld terwijl ze over 3 weken met verlof gaat, er staan daardoor nu minimaal 3 verschillende mensen per week voor de klas, de CITO-resultaten van groep 5 zijn enorm gekelderd (groep 6 is gelukkig wel vooruit gegaan) en ga zo maar door. Lekker moment dus om je ziek te melden. Ik heb het maandag echt nog geprobeerd, maar ben 's middags met loeiende koorts naar huis gegaan, terwijl ik eigenlijk een groepsbespreking had. Moet volgende week maar ... pfff.

Gek dat ik er ff allemaal geen zin meer in heb? Ik denk dat ik maar worsten ga verkopen bij de Hema, dan valt een beetje overgewicht ook niet meer op. Zo'n gezellige schommelende worstenverkoopster, ik zie het wel voor me